ေရႊရင္ခုန္လို႕ လြမ္းလွၿပီ

ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းေသြးရယ္ႏွင့္
အနမ္းေလးေပးခဲ့ဖူးၿပီ..။


အလွမ္းေ၀းမယ္မွန္းၾကိဳသိရင္ျဖင့္
ငိုမိမယ့္ အျဖစ္သနဲ႕ငယ္
ခ်စ္ရက္ကယ္ မေဆြးခ်င္ၿပီ..။


အေတြးပင္လယ္ ေရယဥ္ေၾကာမွာ
ေမွ်ာခ်င္ ေမွ်ာပါေစေတာ့
အေျပာက်ယ္ ဘ၀ေတာမွာျဖင့္
(ေတြးရက္ ေဆြးရက္ရယ္ႏွင့္)
ေၾသာ္.. ေရႊရင္လည္း ေမာလွၿပီ..။


သေဘာရယ္ျဖဴ မေနာတူရင္ျဖင့္
ရင္ခ်င္းအပ္ အသဲ ႏွစ္လႊာထပ္လိုက္ခ်င္ဘိ
အနာဂတ္ ျပန္ဆုံမယ့္ရက္ကိုေလဗ်..
ေရႊရင္ခုန္လို႕ လြမ္းလွၿပီ..။



ရႊမ္းသိဃၤ (တနသၤာရီ)
(၃-၈-၂၀၁၂)

( အေ၀းေရာက္ခ်စ္သူ မ်ားသို႕ အမွတ္တရ...)

ျမတ္ေသာ လ၀ါဆို

ၿပဳံးလ်က္ကယ္ အတူယွဥ္ဖူးပါလို႕
ဘုန္းလွစ္ ပုန္းညက္ပြင့္ရယ္ သင္းခ်ဳိ
သေႏၵ ေတာထြက္ အမွတ္သားငယ္ႏွင့္
ဓမၼစက္ေဟာခဲ့ လျမတ္၀ါဆို..။

သည္ခ်ိန္ခါေရာက္ရင္ျဖင့္
 ေစတနာ သဒၵါ ရႊင္ကာလန္းသမို႕
ေရႊၾကာညိဳ အသြင္ဆန္းရယ္ႏွင့္
၀ါဆိုသကၤန္းကပ္ၾကသကို..။

ဒုကၡငယ္ သံသရာစက္ကြင္းရယ္မွ
ျမန္မကြာ လက္ငင္း
ခ်က္ခ်င္း ကင္းခြာေစဖို႕
 မွန္းကာဆ လွမ္းၾကြခ်ီ
မဂ္နိဗာန္ဆီ
အဓိဌာန္တည္ စိတ္ရည္မွန္းလို႕
သည္စခန္း သည္သာသနာ သည္၀ါတြင္းမွာလ
ညီညာကာ ေပါင္းစု ႏႊဲတူသမို႕
အလွဴဒါန္း ျမတ္ကုသိုလ္ အထိုထုိရယ္ႏွင့္
ေၾသာ္ .. ျမတ္ေသာ လ၀ါဆို..။


ရႊမ္းသိဃၤ (တနသၤာရီ)
(၂-၈-၂၀၁၂)

( ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕ (ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႕) အမွတ္တရ)

ကံဇာတ္ေရးတဲ့ ယဥ္ေက်းျခင္း အႏုပညာ

ခ်မ္းေျမ့စြာ ၾကည္ႏူးျခင္းဘ၀
စိုးရြံ႕စြာ ေျခာက္လန္႕ျခင္းဘ၀
နာက်ည္းစြာ မုန္းတီးျခင္းဘ၀
ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ဘ၀
စိမ္းလန္းတဲ့ဘ၀
သူစိမ္းဆန္တဲ့ဘ၀
ကဗ်ာဆန္တဲ့ဘ၀
မဟာဆန္တဲ့ဘ၀
လူမသိ သူမသိ ဘ၀
ျပဇာတ္လား ဟာသလားမွန္းေတာင္ မသိတဲ့ဘ၀
ေသခ်ာတာက ငိုေၾကြးျခင္းႏွင့္ အဆုံးသတ္ၾကတာမ်ားတဲ့ဘ၀တဲ့..။
ၿငိစြန္းမိရင္ ရုန္းမထြက္ဖို႕ခက္မွန္းသိတဲ့ ဘ၀
အခ်က္ျပထားရင္းက ေလာကပင္လယ္ထဲ
ညင္ညင္သာသာေလး လႊင့္စင္ သက္ဆင္းခဲ့ၾကတယ္..
ကမၻာ့အေမွာင္မိုက္ဆုံး ညတစ္ညမွာ
အထီးက်န္ျခင္းကင္းတယ္လို႕သာေျပာၾကတဲ့
လူလူသူသူ ၿပဳံးရီဖို႕ေတာင္ အခ်ိန္မရွိတဲ့ ဘ၀ေတြၾကား
ေမာ္တပ္တပ္ထားသမွ် သြက္သြက္ ေျခလွမ္းေတြႏွင့္
တက္လိုက္ ဆင္းလိုက္ ေလွ်ာခ်လိုက္ႏွင့္ ခရီးဆက္ၾကတယ္..။
ေျပာလို႕ မဆုံးေသးခင္ပဲ .. ငိုလိုက္ၾကတာ
မိုးဘယ္အခ်ိန္ရြာမယ္ဆိုတာ မခန္႕မွန္းႏိုင္ေပမယ့္
တျဖည္းျဖည္း လူရိပ္ လူကဲ ၾကည့္တတ္လာတယ္..
ကံဇာတ္ခ်ရာ စ်ာန္၀င္ရင္းက
ဘယ္၀င္ညာထြက္ ေသြးထြက္ေအာင္မွန္ဖို႕ရာ
ယုံၾကည္မႈ ၁ရာခိုင္ႏႈန္းေတာင္ ရွိဖို႕ နည္းလာေတာ့
တခါတေလ...
ေဘးစကားလည္း နားေယာင္ခ်င္မိတယ္..။
က်န္းမာစြာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
အဆင္ေျပစြာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
ေအာင္ျမင္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
ရဲရင့္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
ဆႏၵျပည့္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
ၿပီးျပည့္စုံစြာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
သူ႕တပါးမ်က္ရည္မ်ား
သူ႕တပါးေၾကကြဲမႈမ်ား
သူ႕တပါး ရႈံးနိမ့္မႈမ်ား
သူ႕တပါး ဦးေခါင္းေတြေပၚ ေျခစုံနင္းခတ္ၿပီးမွ
ေပ်ာ္ရတာကိုမွ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတဲ့လား..
ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း
ေၾကးစည္ထုလို႕ ေခြးအူသံၾကားမွ
မာနေတြ ခ် .. ေနာင္တတရားေတြအၾကား လူးလိမ့္ဖို႕ ေစ့ေဆာ္ျပန္ေရာ
အေငြ႕သက္ေလးက လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းဖို႕ေတာင္ အားအင္ခ်ိရတဲ့အျဖစ္..
ေလေပြထဲ ဘယ္သို႕ဘယ္မွ် လႊင့္ေမ်ာဦးမယ္မသိ..။
ကိုယ္ဘာသာ ကိုယ္ လက္ညြန္းေငါက္ေငါက္ ထိုးရင္း
ေတာက္...တစ္ခ်က္ေခါက္ၿပီး ဆုံးမတတ္လာတယ္..။
ဘယ္ေလာက္ထိလဲဆုိေတာ့........
ေျမၾကီးေပၚ က်ေၾကြတဲ့ ေရာ္ရြက္၀ါေလးကိုေတာင္
တက္နင္းဖို႕ေတာင္ ၀န္ေလးမိေနေလရဲ႕..။


ရႊမ္းသိဃၤ (တနသၤာရီ)
(၂၈-၇-၂၀၁၂)

၀ါဆိုလ အလြမ္း

ညိႈ႕ဖြဲ႕မာန္တိမ္လႊာငယ္
မိုး၀သန္ ၀ါဆိုဦးရယ္မို႕
ျမဴးႏြဲ႕ဟန္ၾကည္။


ေျမႏုႏု ၾကြၾကြ
ဖြဖြေလးရယ္ မိုးစက္ေၾကြ
တိုးထြက္ေန မိႈျဖဴပြင့္ငယ္ႏွင့္
ပ်ဳိျမစ္ငယ္ ၀ါးႏုဖူးမွ်စ္တို႕
ထူးတင့္လို႕စည္..။


ေျမလႊာအထက္လမ္းမွာျဖင့္
ေနရာတကာ ပြင့္လန္းပါဘိ
 ေရႊပန္းေငြပန္းရယ္ လင္း
သြယ္သြယ္ရနံ႕ငယ္ႏွင့္
ေမႊးပ်ံ႕လို႕သင္း။


ရာသီလရယ္ႏွင့္
အခါမီသမွ် မိုးခိုငွက္ပုံသို႕
မိုးညိဳရင္ စိုးစိတ္ရယ္ဖိုမိသနဲ႕
အၾကိမ္ၾကိမ္ လြမ္းစိတ္ရယ္ပိုရပါတဲ့
စခန္းဌာနီ လွမ္းကြာလွသည္မို႕
တမ္းတမိျပန္ရင္ျဖင့္
(အို..ဘယ့္ ၀ါဆိုငယ္)
မွန္း ဆ စိတ္တင္း...။



ရႊမ္းသိဃၤ (တနသၤာရီ)
(၂၆-၇-၂၀၁၂)

(၀ါဆိုလ အမွတ္တရ - ကဗ်ာေလးႏွင့္ ရာစုရဲ႕ ၀ါဆို သီခ်င္းေလးကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္..။ ခံစားနားဆင္ရင္း ၀ါဆို လြမ္းစိတ္မ်ား ေျပေလ်ာ့ႏိုင္ပါေစ...။)

အုိဘယ့္.. ၀ါဆုိမိုးငယ္

အခါႀကိဳတဲ့ သေဘာရယ္ႏွင့္

ေၾသာ္ .. ၀ါဆိုတဲ့ မိုးငယ္က

ညႈိးဖြဲ႕ဖြဲ႕ သည္းေခ်ၿပီ..။

မုိးပုလဲေျမစီ ခေျခြေတာ့

ပန္းတိမ္မႏိုင္ ပုန္းညက္တုိ႕က

ၿပဳံးရက္ အလွစီရီ

ေျမမဟီ ထြန္းသစ္ အခါမီမို႕

သေျပသီးမွည့္ရယ္ႏွင့္

ေရၾကီးတဲ့ ရာသီ။

ေခ်ာင္းေတြမွာ ေရလွ်ံသမုိ႕

ေလာင္းေလွငယ္ႏွင့္

အေပါင္းေဆြမယ္ ေလွာ္ၾကၿမိဳင္လို႕

ေပ်ာ္ၾကသည့္ ပြဲ..။

အုိဘယ့္ လ၀ါဆိုရယ္..

တိမ္လႊာငယ္ မဲသထက္ မဲ

မုိးေတြက သဲသထက္သဲ သမို႕

ဘယ္ဆီဘယ္ညာ ေမွ်ာ္ကာ လႊဲလို႕

(အေဖာ္ကြာသူအတြက္မွာျဖင့္)

ေၾသာ္..လြမ္းစိတ္ကကဲ…။

                                    ရႊမ္းသိဃၤ (တနသၤာရီ)

                                    (၂၇-၆-၂၀၁၂)

အႏုအရင့္ အလွစုံႏွင့္ လျမတ္နယုန္

လွ်ပ္ပန္းလွ်ပ္ႏြယ္ တလက္လက္
ပ်ဳိးပ်ဳိးပ်က္ပ်က္ 
ေကာင္းကင္ထက္မယ္
တိမ္နီတိမ္နက္ 
 ေရာျဖာ ယွက္ခ်ိန္
 တစ္စက္ ႏွစ္စက္ မိုးေသး
ဖ်န္းပက္ေပးရင္
ျမက္သားလည္းေမြး
ေလေျပေအးသမို႔
စံပယ္ မုေလးႏွင့္
 ျမတ္ေလးတို႕   ေမႊးၾကည္
 ေဆးေရးပန္းခ်ီလည္း
ျခယ္သမမီတဲ့
 ေ၀စည္သြယ္လ် ရြက္သစ္ႏုတို႕ 
အခက္လက္မွာစုတင့္ၾက
အႏုအရင့္အလွအလယ္
ဖူးပြင့္ငယ္ အစုံစုံႏွင့္
အငုံ မယ္ ညွာတံစိမ္းျမျခယ္
ယိမ္းသမသဖြယ္ လွၾကပုံကား
စာဖြဲ႔ လည္း မကုန္
ေၾသာ္.. အခါသမယ လွျမတ္ငယ္ နယုန္...။


ရႊမ္းသိဃၤ(တနသၤာရီ)
  (၅-၆-၂၀၁၂)

ရင္ခုန္မႈ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ အေ၀း

 မ်က္လႊာတစ္ခ်က္ျပမွ
ရင္ခုန္ခြင့္တခဏရတဲ့အျဖစ္
အရိပ္အျမြက္ျပရုံေလးႏွင့္
၀ွက္ထားတဲ့ ႏွလုံးသားကို စီမံခြင့္ရပါ့မလား..။
တခါတခါ ေတြးပူတတ္တဲ့အက်င့္ႏွင့္
အားနာတတ္တဲ့ ဓေလ့ေလးေတြသာ မရွိရင္..
ညီမွ်ျခင္းရဲ႕  တစ္ဘက္တစ္ခ်က္မွာ
ရလာဒ္ေကာင္းေတြ ဖန္တီးခြင့္ရေကာင္းရဲ႕
စည္းတဲ့ ....
အျဖဴေရာင္အေနာက္ခံမွာ နဲနဲႏွင့္ ပါးပါးေလး ေဆးျခယ္ခြင့္မရွိေသးခင္..
 ထပ္ထပ္ေ၀းရဦးမယ္တဲ့...။
အသိႏွင့္သတိတဲ့....
သိရက္ႏွင့္လည္း မိုက္ခ်င္ေသးတယ္..
ေနာင္တႏွင့္ နဘမ္းသတ္ခဲ့တာလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္
ေႏွာင္ဖြဲ႕  မဲ့ အၿငိဳးအေတးေတြအၾကား
အခိုးအေငြ႕ ေတြအလား လြင့္ထြက္သြားတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို
ညေမွာင္ထဲ ထထေကာက္ရတာက အေမာ..
အာေခါင္ေပါက္မတတ္ ဆိုညည္းရတဲ့ လြမ္းေတးေတြသာ
အသက္၀င္တဲ့ ေမွာ္အတတ္သြင္းခြင့္ရမယ္ဆိုရင္
ဘယ္သို႕ ဘယ္ခ်ိန္ ဘယ္ေနရာ  ဘယ္ဘ၀... 
အဆုံးစမဲ့ အနႏၱ အနႏၱ ျဖင့္
ဆုံမွတ္တစ္ေနရ အတည္တက် ရခ်င္တယ္...။
ပလူပ်ံမတတ္ ခ်စ္တံခါးေတြ ကို
အမုန္းမဲ့ ေသာ့ခ်က္ေလးေတြႏွင့္သာ 
ကုေဋကုဋာ အသခ်ၤာ ဖြင့္လွစ္ခ်င္ၿပီ..။
ပုရစ္ဖူးေလးေတြသာ စကားေျပာတတ္ရင္..
ေ၀သမွ်ရာသီတိုင္းမွာ...
အလြမ္းေတြႏွင့္ ေျမခခဲ့ရတဲ့ ဥပေမယ်တစ္ခုျဖစ္ေစမွာပါ..။
အခ်စ္ေတြသာ ထပ္မစိမ္းလန္းခ်င္ေနပါေစ..
ရွိရင္းစြဲအခ်စ္ေတြ မညႈိးႏြမ္းဖို႕     
မက္မက္ေမာေမာ သတိရခြင့္ေလးႏွင့္
ရင္ခုန္မႈ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ အေ၀းမွာ
လြမ္းေတးေတြ ဖြဲ႕   ဆိုရင္း
တစ္ေန႕ မွာ တစ္ၾကိမ္ေတာ့ ေပြ႕   ဖက္ ရွင္သန္ေနပါရေစ..။

               ရႊမ္းသိဃၤ (တနသၤာရီ)
                 (၂၃-၅-၂၀၁၂)